5 engranaje mota desberdin eta haien aplikazioak

Engranaje bat osagai mekaniko espezifiko bat da, gainazal biribil, huts edo kono formako baten inguruan zizelkatutako hortzek identifikatzen dutena, eta sakabanaketa antzekoa duena. Osagai hauek elkarrekin lotzen direnean, biraketak eta potentzia ardatz eragiletik ardatz jakin batera transferitzen dituen prozesu batean erabiltzen dira. Engranajeen jatorri historikoa antzinakoa da, eta Arkimedesek K.a. urteetan antzinako Grezian erabiltzen zirela aipatzen du.

5 engranaje mota desberdin erakutsiko dizkizugu, hala nola, engranaje zilindrikoak, engranaje konikoak, torloju-engranajeak, etab.

 

Mitre engranajea

Hauek dira engranaje koniko mota oinarrizkoenak, eta haien abiadura-erlazioa 1 da. Potentzia-transmisioaren norabidea alda dezakete transmisio-abiaduran eragin gabe. Konfigurazio lineala edo helikoidala izan dezakete. Ardatz-norabidean bultzada-indarra sortzen duenez, espiral-mitra-engranajeak normalean bultzada-errodamendu bat izaten du lotuta. Mitra-engranaje angeluarrak mitra-engranaje estandarren berdinak dira, baina 90 gradukoak ez diren ardatz-angeluekin.

 

Engranaje zilindrikoa

Ardatz paraleloak engranaje zuzenak erabiliz potentzia emateko erabiltzen dira. Engranaje zuzen multzo bateko hortz guztiak ardatzarekiko lerro zuzen batean daude. Hori gertatzen denean, engranajeek erreakzio erradialaren kargak sortzen dituzte ardatzean, baina ez ardatz-kargarik.

 

Hortzen arteko kontaktu-lerro bakarrarekin funtzionatzen duten engranaje helikoidalak baino zaratatsuagoak dira askotan. Hortz multzo batek sarearekin kontaktu egiten duenean, beste hortz multzoak haien aldera azeleratzen du. Momentua leunago transmititzen da engranaje hauetan, hainbat hortz kontaktuan jartzen direnean.

 

Engranaje zuzenak edozein abiaduratan erabil daitezke zarata arazorik ez bada. Lan sinple eta apaletan erabiltzen dira engranaje hauek.

 

Engranaje konikoa

Konoak kono itxurako gainazal angeluzuzena du eta konoaren alboan zehar doazen hortzak ditu. Hauek sistema bateko bi ardatzen arteko indarra transferitzeko erabiltzen dira. Kategoria hauetan sailkatzen dira: konok helikoidalak, engranaje hipoideak, zero konokak; konok zuzenak; eta ingleteak.

 

Arrain-hezurrezko engranajea

Engranaje hezurtsu baten funtzionamendua bi engranaje helikoidal elkarrekin mantentzearen parekoa da. Horregatik, beste izen bat engranaje helikoidal bikoitza da. Honen abantailetako bat alboko bultzadaren aurkako babesa eskaintzen duela da, engranaje helikoidalek ez bezala, hauek alboko bultzada eragiten baitute. Engranaje mota honek ez die bultzada-indarrik aplikatzen errodamenduei.

 

Barneko engranajea

Pinioi-gurpil hauek kanpoko engranaje-gurpilekin lotzen dira eta zilindro eta konoetan zizelkatutako hortzak dituzte. Hauek engranaje-akoplamenduetan erabiltzen dira. Engranaje eboluzionatu eta trokoideek barne eta kanpoko hainbat engranaje dituzte arazoak eta inpedantzia kudeatzeko.